Posts Tagged with “Viraal”

26/05/2015

Zwart-Wit

De controversiële titel van dit stukje is niet bedoeld om te provoceren hoor, al voelen vermoedelijk een aantal blanke en/of donkere mensen zich beledigd. Ik vond het een toepasselijke titel vanwege de verhitte discussie over medelanders met een getinte huidskleur. Die discussie startte door een artikel op de site van de Viva met de suggestieve titel ’10 redenen om een donkere man te daten’. Prompt ging het lijstje viraal op internet, met als voornaamste kritiek dat de inhoud racistisch was.

Uit pure nieuwsgierigheid heb ik dat lijstje ook gelezen. Het moet me van het hart dat het me een beetje tegenviel. Qua racisme dan. Hoe kun je een opsomming van louter positieve eigenschappen – met opmerkingen over dat donkere mannen goed kunnen dansen en groot geschapen zijn – uitleggen als racisme? Het is een feit dat de horkerige Nederlandse mannen het er niet bijster goed vanaf brengen op de dansvloer. En ik was danig onder de indruk van de grootte van het geslachtsdeel van de enige neger met wie ik ooit de lakens heb gedeeld. Al ben ik makkelijk onder de indruk van dingen, geloof ik.

Enfin, elk mens leeft graag in de waan dat hij een volkomen uniek wezen is, dus ik begrijp hoe onaangenaam het is als je op basis van wat uiterlijke kenmerken in een bepaald hokje wordt gestopt. Misschien zijn die stereotypen wat uitvergroot (al zal elke neger dit waarschijnlijk keihard ontkennen), ergens bevatten ze een kern van waarheid. Alle stereotypen zijn in het verleden gebaseerd op feiten. Het is me dus een raadsel waarom stereotypen vandaag de dag racistisch zouden zijn. ‘Het is stigmatiserend,’ wordt er gesnauwd. Die felle manier van reageren is besmettelijk want laatst reageerde ik ook aangebrand toen iemand alle clichés over nichten opnoemde. En dat terwijl ik er het levende bewijs van ben dat stereotypen kloppen.

Iedereen die mij net leert kennen, gaat er ongevraagd van uit dat ik op mannen val. Niemand hoeft een helderziende te zijn om te herkennen dat ik een homo ben. De aanwezige vrouwelijke trekjes en mijn wapperende handjes geven mijn geaardheid direct weg. Hoe graag ik ook geen wandelend cliché wil zijn, er is geen ontkennen aan.

Wat ik van deze landelijke discussie heb geleerd is dat ongeacht iemands huidskleur, ras, geslacht, geloofsovertuiging of seksuele geaardheid, we allemaal volkomen overgevoelig op elke vorm van stereotypering reageren. Of is het stigmatiserend als ik dat zomaar over iedereen beweer?

06/11/2014

Vinkjes

Ik ben bepaald geen orakel op het vlak van sociale media. ‘Dat gaat niemand gebruiken,’ dacht ik toen Twitter in 2006 werd uitgevonden. Ik begreep niet waarom je je in een schamele 140 tekens wilde uitdrukken. Destijds had je per sms of e-mail immers een onbeperkt aantal tekens tot je beschikking. Om toch bij de tijd te blijven, heb ik een ietwat verwaarloosd Twitteraccount.

Terwijl ik Twitter een onhandig medium vindt om berichten mee te versturen, gaat het getwitter niet geheel aan mij voorbij. Want ik ben altijd nieuwsgierig naar waar men zich in Nederland druk over maakt. Daarvan krijg ik op Twitter een heel aardig beeld, door het volgen van de trending topics. Zo ontdekte ik dat niemand zich grote zorgen maakt over wereldproblemen als ebola of IS. De introductie van twee onschuldige blauwe vinkjes in Whatsapp daarentegen, leidt in luttele minuten tot grote consternatie.

Ergens begrijp ik dat, want de grijze vinkjes in Whatsapp waren hedendaagse hiërogliefen waarvan de betekenis geruime tijd onduidelijk was. Pas na jaren begreep ik waarom de vinkjes de ene keer tegelijk verschenen, en een volgende keer het tweede vinkje pas uren later oplichtte. Het eerste vinkje betekent dat het bericht is verstuurd, de tweede dat het bericht is ontvangen. Sinds gisteren worden de vinkjes zodra het bericht is gelezen ineens blauw. Door naar links te swipen, zie je het exacte tijdstip waarop het bericht is gelezen. Dat wordt door veel twitteraars gezien als een grove schending van de privacy.

De hysterische tweets over deze nieuwe Whatsapp-functionaliteit vond ik hilarisch. Blijkbaar heeft iedereen klakkeloos ingestemd met de gebruikersvoorwaarden bij het downloaden van Whatsapp. Daarmee gaf men Whatsapp toegang tot alle contactgegevens, foto’s en berichten op de telefoon. Dat is de prijs die je betaalt voor het ‘gratis’ gebruik van Whatsapp. Daar heeft niemand zich ooit aan gestoord. Nee, dat je nooit meer de smoes kunt gebruiken dat je een bericht nog niet had gelezen, dat vindt men pas erg. Allemaal doodsbang voor de onherstelbare schade die een vriendschap oploopt, nu de verzender ziet hoe snel ze reageren na het lezen van zijn bericht.

Misschien ben ik hopeloos ouderwets, maar als je je persé druk wil maken om wat vinkjes, leg dan die telefoon eens aan de kant. De winter komt er aan. Voer eens een paar vinkjes in de tuin. Je verricht een goede daad, en wordt er als bonus weer heerlijk rustig van.

07/02/2013

Viral

Of in deze tijden van economische crisissen en failliete landen dit nu erg relevant is, dat betwijfel ik sterk maar het Europese parlement is bezig met het recht om vergeten te worden. Blijkbaar is om dergelijke wetgeving gevraagd door mensen met imagoproblemen. Omdat zij continu achtervolgd worden door onhandige acties uit je verleden, die online voor eeuwig vindbaar blijven. Iets in de trant van een filmpje, waarin je duidelijk herkenbaar op een vrijmibo over je baas heen kotst terwijl je in een dronken bui net begonnen was aan een striptease die maar niet sensueel wil worden, en die op allerhande sites over de hele wereld viral is gegaan. Je bent daardoor op staande voet ontslagen. Je hebt voor joker gestaan voor een miljoenenpubliek. En bij elk sollicitatiegesprek ligt er een screenprint op tafel van dat bewuste filmpje, want standaard onderdeel van de selectieprocedure is dat er op je naam wordt gegoogled. Op een persoonlijk vlak is dat dus best een crisissituatie.

Misschien is er sprake van een klein generatiekloofje, want ik vind het dit nieuwe mensenrecht nogal overtrokken. Ik bagatelliseer het niet omdat ik ben opgegroeid in een tijd dat er nog geen internet was, want destijds gingen er ook al dingen soort van viral. Al hadden we er toen die term nog niet voor bedacht. In de Friese stad waarin ik opgroeide was een levendig roddelcircuit waarin je nog jarenlang werd achtervolgd door bepaalde misstappen. Echt hard bewijs was nooit voor die verhalen. Vrijwel niemand nam de moeite om foto’s in grote aantallen te ontwikkelen, om die met dikke lagen cellotape aan vele lantaarnpalen plakken. Tegenwoordig is dat – met de alom aanwezige smartphones – wel anders. Zodra er iets bijzonders gebeurt is er altijd wel iemand aan het filmen. Zonder moeite staat zo’n filmpje binnen enkele seconden online. Voor de komst van het internet kon je gewoon verhuizen. Enkele kilometers kon je gewoon als onbekende opnieuw beginnen. Met het internet, toch een wereldwijd fenomeen, werkt dat niet meer.

Toch vind ik het recht om vergeten overbodig. Immers gaat er ongeveer iedere dag wel weer een andere dronken manspersoon viral. Al die filmpjes verdwijnen binnen dagen van de voorpagina’s van de shockblogs, die grossieren in het voor schut zetten van mensen. Bovendien kun je voorkomen dat je ooit een viral gaat, door simpelweg geen dingen te doen waar je later spijt van krijgt. Dat is een wijsheid van alle tijden.