Posts Tagged with “Twitter”

09/07/2014

Hypocriet

Ik doe echt mijn best om zoveel mogelijk van het wereldkampioenschap voetballen in Brazilië te missen. Na jarenlange training ben ik daarin heel bedreven geworden. De televisie staat uit tijdens de gehele periode dat er wordt gevoetbald. Dus ook op de dagen waarop het Nederlands elftal niet speelt, want dan wordt er namelijk eindeloos elke pass in een wedstrijd geanalyseerd in de ellenlange nabeschouwingen, of al gespeculeerd in de vele voorbeschouwingen. Speelt het Nederlands elftal dan verschansen mijn vriend en ik ons in een lege bioscoop. Het kan ook gebeuren dat we de enige eters in een restaurant zijn. Verder zoek ik zoveel mogelijk het gezelschap op van vrienden die ook niet snappen wanneer een speler buitenspel staat. Dan weet ik tenminste zeker dat er niet over voetbal wordt gesproken.

Ondanks al deze voorzorgsmaatregelen, krijg ik meer mee van het wereldkampioenschap voetbal dan ooit tevoren. Dat is allemaal de schuld van mijn vrienden op Facebook en Twitter. Ik dacht vooral omringd te zijn door intelligente mensen die zich afvragen waarom het leuk is om 22 mannen achter een bal te zien aanrennen. En die het onbegrijpelijk vinden dat een sterspeler van een stom balspelletje in een paar jaar meer geld verdient, dan een briljante wetenschapper die zijn werkende leven wijdt aan het genezen van kanker. Maar blijkbaar veranderen mijn vrienden online in fanatieke voetbal-hooligans, die ik me had voorgesteld als figuren met een imposante bierbuik, waarbij het nogal potsierlijk was dat uitgerekend zij zich luidkeels uitspreken over iets dat met lichaamsbeweging te maken heeft. Mijn beeld van hooligans, en helaas ook mijn beeld van sommige vrienden, is voorgoed veranderd.

Ineens ben ik op de hoogte rare manoeuvres door gephotoshopte plaatjes van Robben en Van Persie. En ken ik de opstelling en wissels van de wedstrijd door berichten als “godverdomme Sneijder, wordt het biet eens tijd dat je in het toernooi bent gegroeid?”, “VAN PERSIE ERUIT NU METEEN” en “jaaaaaa Krullllllllll!!!”, inclusief gepast gebruik van capslock en authentieke typefouten. Bij het doornemen van een kleine bloemlezing uit de onophoudelijke stroom aan voetbalgerelateerde statusupdates, had ik wederom het inzicht dat voetbalfans hypocriet zijn. Is er geen vertrouwen in de goede afloop van een wedstrijd, dan gaan “zij” verliezen. Bij winst hebben “wij” de wedstrijd gewonnen.

Bij een volgend voetbaltoernooi op Europees of wereldniveau moet ik, naast de televisie, dus voortaan ook Twitter en Facebook vermijden. Dat bespaart me tijd, en vooral heel veel irritatie.

07/02/2013

Viral

Of in deze tijden van economische crisissen en failliete landen dit nu erg relevant is, dat betwijfel ik sterk maar het Europese parlement is bezig met het recht om vergeten te worden. Blijkbaar is om dergelijke wetgeving gevraagd door mensen met imagoproblemen. Omdat zij continu achtervolgd worden door onhandige acties uit je verleden, die online voor eeuwig vindbaar blijven. Iets in de trant van een filmpje, waarin je duidelijk herkenbaar op een vrijmibo over je baas heen kotst terwijl je in een dronken bui net begonnen was aan een striptease die maar niet sensueel wil worden, en die op allerhande sites over de hele wereld viral is gegaan. Je bent daardoor op staande voet ontslagen. Je hebt voor joker gestaan voor een miljoenenpubliek. En bij elk sollicitatiegesprek ligt er een screenprint op tafel van dat bewuste filmpje, want standaard onderdeel van de selectieprocedure is dat er op je naam wordt gegoogled. Op een persoonlijk vlak is dat dus best een crisissituatie.

Misschien is er sprake van een klein generatiekloofje, want ik vind het dit nieuwe mensenrecht nogal overtrokken. Ik bagatelliseer het niet omdat ik ben opgegroeid in een tijd dat er nog geen internet was, want destijds gingen er ook al dingen soort van viral. Al hadden we er toen die term nog niet voor bedacht. In de Friese stad waarin ik opgroeide was een levendig roddelcircuit waarin je nog jarenlang werd achtervolgd door bepaalde misstappen. Echt hard bewijs was nooit voor die verhalen. Vrijwel niemand nam de moeite om foto’s in grote aantallen te ontwikkelen, om die met dikke lagen cellotape aan vele lantaarnpalen plakken. Tegenwoordig is dat – met de alom aanwezige smartphones – wel anders. Zodra er iets bijzonders gebeurt is er altijd wel iemand aan het filmen. Zonder moeite staat zo’n filmpje binnen enkele seconden online. Voor de komst van het internet kon je gewoon verhuizen. Enkele kilometers kon je gewoon als onbekende opnieuw beginnen. Met het internet, toch een wereldwijd fenomeen, werkt dat niet meer.

Toch vind ik het recht om vergeten overbodig. Immers gaat er ongeveer iedere dag wel weer een andere dronken manspersoon viral. Al die filmpjes verdwijnen binnen dagen van de voorpagina’s van de shockblogs, die grossieren in het voor schut zetten van mensen. Bovendien kun je voorkomen dat je ooit een viral gaat, door simpelweg geen dingen te doen waar je later spijt van krijgt. Dat is een wijsheid van alle tijden.

21/03/2012

Ontvrienden

Over het algemeen ben ik geen early-adapter als het gaat om sociale netwerken op internet. Het gekrabbel op Hyves heb ik aan me voorbij laten gaan. Op Twitter staan slechts handjevol suffige tweets van mijn hand. Eigenlijk ben ik voornamelijk een trendsetter als het gaat om het opheffen van een social media account. Daarmee ben ik meestal een van de eersten. Dat komt doordat ik het zonde van de tijd vond die ik verspilde aan het onderhouden van online contacten, terwijl ik dan net zo goed in levende lijve met die mensen kon afspreken.

Ik heb me uiteindelijk toch aangemeld bij Facebook omdat ik constant allerlei belangrijke nieuwtjes misliep. Dan hoorde ik op een verjaardag dat een vage kennis al acht maanden in verwachting was. En ik wist van niets. Als enige. Omdat ik niet op Facebook zat. Tegen zoveel groepsdruk was ik niet bestand.

Positief aan Facebook vind ik het aanhalen van oude contacten. Alle oude klasgenoten vanaf 1982 kun je een vriendschapsverzoek doen. Je hebt toch een band met iemand als je op de peuterspeelzaal aan hetzelfde raam hebt gelikt. Het is bovendien geruststellend om te ontdekken dat die ontspoorde klasgenoot van de middelbare school, waarvan je zeker wist dat hij beroepscrimineel met talloze eigen wietplantages zou worden, getrouwd is, twee kinderen heeft en het tot filiaalchef van de plaatselijke C1000 heeft geschopt.

Het allerhandigst is Facebook als je, zoals ik, uit een grote familie komt. Je kunt onmogelijk geregeld contact houden met al je ooms, tantes en negenendertig neven en nichten. Daar heb je een dagtaak aan. Maar op Facebook heb je met een keer liken van een saaie vakantiefoto de familiebanden in no-time aangehaald.

Minder fijn zijn alle ongezellige afspraken met vrienden door Facebook. Die heb ik regelmatig wanneer iemand drukker is om het restaurant te taggen en van elke maaltijd een foto te plaatsen. Of je praat alleen met elkaar over recente statusupdates van anderen, in plaats van met elkaar bij te kletsen. In sommige gesprekken heb ik het gevoel het verhaal al eerder te hebben gehoord. ‘Dit heb ik al gelezen op Facebook,’ zeg ik dan om het bekende relaas te onderbreken. Dit levert dan meestal een ongemakkelijke stilte op.

Mijn voorlopige conclusie is dus dat je je beste vrienden op Facebook beter kunt ontvrienden. Facebook is vooral een geschikt medium voor al die mensen waarmee je liever enkel oppervlakkig contact wilt onderhouden.