Posts Tagged with “Stoned”

23/06/2015

Stoned

‘Who says I can’t get stoned?’ is de openingszin van een fijn liedje van John Mayer. Deze retorische vraag heb ik mezelf ook regelmatig gesteld. Vooral sinds ik aangekondigd had dat ik dit jaar een flinke joint wilde roken. Er werd in mijn omgeving raar opgekeken van mijn goede voornemen. Het wekte de indruk dat Nederlanders helemaal niet zo ruimdenkend zijn over drugs, zoals we zelf graag doen geloven. Voor mij een uitstekende aanleiding om een geestverruimende drug te proberen.

Problematisch was dat ik zelf helemaal niet een coffeeshop durf binnen te stappen. Ik ging dus gretig in op een uitnodiging om bij een vriend thuis high te worden. Hij had namelijk nog wiet in de vriezer liggen. Het blijkt dus dat je, net als de spruiten en tuinbonen, wiet vers blijft door het in te vriezen. Mijn geest werd meteen al verruimd door deze baanbrekende huishoudtip.

Afgelopen weekend zat ik met wat vrienden rond een waterpijp. De waterpijp was een zelf in elkaar geknutseld geval van een een petfles en een balpen. Om over de longen te roken moest ik eerst het gebruik van de waterpijp doorgronden. Eerst moest ik inademen met mijn vinger op een gaatje in de fles. Om daarna te inhaleren zonder de fles af te sluiten. Voor iemand die de blokfluit al een uitdagend instrument vond, was het bepaald niet makkelijk. Nadat het eindelijk me gelukt was om wat van de rook te inhaleren, keken we naar Judge Dredd. Door de slow motion beelden in de film bedacht ik een briljant concept om door de tijd te kunnen reizen. Ergens halverwege de uitleg van mijn hypothese aan vrienden, had ik in de gaten dat ik onzin uitkraamde. Ik was stoned. Ik kreeg een vreetkick. En toen viel ik in slaap. Van de rest van de avond herinner ik me niets.

Deze ervaring rijker, probeer ik te bedenken wanneer ik ooit weer de behoefte krijg om een joint te roken. Ik kan één praktische toepassing bedenken waarvoor het nuttig is om high te zijn. Voor iemand zoals ik, met hoogtevrees, is het prettig om op grote hoogte in een vliegtuig stiekem een jointje op te steken, zodat ik de rest van de vlucht slapend doorbreng. Met als risico dat je betrapt wordt en de vakantie in het buitenland begint in een spartaanse cel.

Of ik geef eerlijk toe dat stoned zijn nergens goed voor is. Hoe bekrompen dat ook klinkt.

 

09/01/2015

Joint

Het is stom toeval dat ik voor 2015 een goed voornemen heb. Als ik een voornemen heb, breng ik dat liever meteen in de praktijk. Ik vind het ronduit stompzinnig om dan daarmee te wachten tot 1 januari van het volgende jaar.

Vorig jaar, vlak voor de kerstdagen, schoot me op de valreep nog een goed voornemen te binnen. Dat voornemen was volstrekt ongeschikt om te combineren met de feestdagen. Mijn schoonouders hadden het onprettig gevonden, als ik het tijdens het kerstdiner niet had gelaten bij het drinken van een goed glas wijn. En op oudejaarsavond leek het me onverstandig, vanwege de eventuele hallucinerende bijwerkingen van het kleurrijke siervuurwerk. Dus heb ik me voor 2015 voorgenomen om eindelijk eens een joint te gaan roken.

Dat ik het gebruiken van drugs tot een ‘goed’ voornemen bombardeer, is volstrekt discutabel. En natuurlijk heb ik eerder weleens een joint in mijn handen gehad. Toen heb ik alleen heel lafjes – dus niet over de longen – dat spul geïnhaleerd. Ik durfde het gewoon niet. Vooraf had ik de fout gemaakt om op internet gebruikerservaringen te lezen, en daardoor was ik flink bang geworden. Enge verhalen over mensen die een levenslange angststoornis overhouden aan een zogenaamde ‘bad trip’. Of mensen die terwijl ze high zijn van een balkon springen van de achtste verdieping van het hotel om te gaan zwemmen. Ik vind mezelf een verstandig mens maar het werd me duidelijk dat je, naast high, ook heel onverstandig wordt van wiet.

Het kan niet langer dat ik nog nooit wiet heb gebruikt. Tot dit besef kwam ik toen mijn Nederlandse accent werd herkend, door twee opgeschoten pubers die ik de weg vroeg in het oost-Duitse Stralsund. Ze vroegen me giechelend of ik wiet verkocht. Toen ik dat ontkende waren ze hogelijk verbaasd. Dat hele gedoogbeleid is toch onlosmakelijk onderdeel van de Nederlandse identiteit. In mijn woonplaats Enschede, zit op elke straathoek een coffeeshop waar nauwelijks koffie geserveerd wordt. En nietsvermoedende asielzoekers krijgen op de eerste les van de inburgeringscursus bij binnenkomst al hun eerste joint tussen de lippen gestoken.

En ik, als Nederlander, verkondig al jaren huichelachtig dat wiet geen effect op me heeft. Het is tijd dat ik zelf ga ervaren of ik iets aan dat high worden mis. Onder de strikte voorwaarde dat het in een gelijkvloers gebouw zonder aanpalend zwembad gebeurt. Als voorzorgsmaatregel voor alle slechte voornemens die ik mogelijk onder invloed krijg.