Posts Tagged with “Rick Brandsteder”

28/05/2015

Adonis

Eindelijk begrijp ik waarom het magazine L’Homo maar één keer per jaar wordt uitgegeven. In deze frequentie zijn alle lezers bij het uitkomen van het nieuwe nummer vergeten hoe onorigineel dat blad is. Dat herinner je je pas weer als je al € 5,95 hebt uitgegeven en thuis het blad nietsvermoedend openslaat.

Bij het verschijnen van de eerste L’Homo was het nog spraakmakend: een hetero halfnaakt op de cover van een homoblad. Volgens mij is Arie Boomsma na het verschijnen van die cover (en de aansluitende schorsing bij de Evangelische Omroep) pas echt in de top der Bekende Nederlanders doorgedrongen. Dat succes wil de derderangs televisiester Rick Brandsteder overduidelijk kopiëren door in zijn onderbroek op de cover te gaan. Vlak onder Rick’s kruis heeft de redactie ter verduidelijking het woord ‘adonis’ in hoofdletters afgedrukt. Vermoedelijk omdat het anders niemand opvalt. Rick vindt zichzelf zeer geschikt als boegbeeld voor de homogemeenschap, want hij ziet veel overeenkomsten tussen zichzelf en homo’s. ‘Jullie houden toch ook zo van sex?’ vraagt hij verklarend in het begeleidende interview bij de fotoreportage.

Sex. Daar lijkt L’Homo, net als in alle voorgaande edities, op gefixeerd. In haar editorial vertelt Linda over het mannen-menage-a-trois, dat volgens haar heel gangbaar is als samenlevingsvorm onder homofielen. Vreemd genoeg bestaan alle homo-stelletjes die ik ken uit twee personen, in plaats van drie. Het diepte-interview met Gerard Joling bestaat uit een lang seksblokje waarin Gerard deelt dat hij de Brazilianen het lekkerst vindt in bed. En Kay Nambiar poseert als jaren zeventig-pornoster met witte sportsokken aan.

Het enige onsexy artikel gaat over de onfrisse en onsmakelijke kantjes van anale sex. Dat is ook meteen het enige artikel waarin ik mezelf als homo herken, wat nogal mager is voor een lijfblad voor homo’s. Ik heb een monogame relatie met één man, en zelfs nog nooit nagedacht om een derde partner in huis te halen. Ondanks alle aandacht voor gezichtcrèmes en afgetrainde lijven, zijn de meeste homo’s die ik ken totaal geen ijdeltuiten. De focus van L’Homo ligt op afwijkingen en sensationele uitspattingen want dat verkoopt natuurlijk beter. Ik maakte me zorgen of zo’n glossy daarmee geen afbreuk doet aan de verdraagzaamheid voor homoseksualiteit.

Gelukkig vond ik het antwoord op die vraag in een hoopgevend artikel achterin de L’Homo: er zijn dertienjarigen op de middelbare school die openlijk uitkomen voor hun homoseksualiteit. In mijn tienertijd was dat volkomen ondenkbaar. Misschien komt het toch allemaal goed met de wereld.