Posts Tagged with “Noordpool”

28/03/2015

IJsblokjes

Af en toe lees je een nieuwsartikel dat zo verbijsterend is, dat je er even van moet bijkomen. Onthutst was ik toen ik in de Volkskrant een artikel had gelezen met ‘IJsblokjes van de Noordpool voor de skybars van Dubai’ als schokkende titel. ‘Dit kan niet waar zijn,’ dacht ik nog maar het stond echt zwart op wit in de krant.

‘Versleep ijs van de Noord- of Zuidpool naar plekken op de aarde waar behoefde bestaat aan drinkwater,’ luidt de eerste zin van het artikel. Ergens klinkt dat als een charmant idee, als je je bedenkt dat er ijs wordt gebracht naar mensen met hongerbuikjes, levend middenin een droge woestijn in Ethiopië of omstreken, waar nauwelijks drinkwater te vinden is. Alleen daarna rept het artikel alleen nog over het verslepen van ijs naar luxueuze cocktaildrinkers in Dubai. Het is blijkbaar een enorme sensatie als het ‘knettert’ wanneer je een drankje uitschenkt over het blokjes van kristalhelder gletsjerijs.

Na die woorden klinkt het opeens als een oplossing voor een luxeprobleem, want in die gebieden waar water werkelijk schaars is, staan geen wolkenkrabbers met een bar op de bovenste verdieping. De redenatie achter de export van het gletserijs is sowieso discutabel. Volgens lokale bestuurders in Noorwegen smelten de gletsers door de opwarming van de aarde toch, dus dan kun je het ijs net zo goed verkopen. Het klinkt nog verwerpelijker als je je bedenkt dat de ene oliestaat (Noorwegen) de ijsblokjes exporteert naar een andere oliestaat (Dubai). Zij hebben als olie-exporteurs al genoeg klimaatverandering op hun geweten, lijkt me. ‘Hoeveel drank – met knetterende ijsblokjes natuurlijk – deze wanbestuurders op hadden toen zij aan de borreltafel dit wanstaltige exportproduct bedachten,’ vroeg ik me af.

Voordat ik doorsla in het overdenken van allerlei doemscenario’s over de toekomst van de mensheid op deez’ aard, treedt er meestal een calimerocomplex bij me op. ‘Zij zijn groot en ik is klein, en da’s niet eerlijk,’ zegt het kleine, zwarte kuikentje beteuterd in die tekenfilm. Ik troost me met de gedachte dat ik als individu een steenrijke oliesjeik, die graag een knetterend ijsblokje in zijn whiskey wil, nooit kan tegenhouden. En sus mijn geweten met argumenten als dat ik aan afvalscheiding doe, een hybride auto rijdt en vegetariër ben. Met mijn minieme bijdrage red ik ook amper een ijsblokje. Na zoveel slecht nieuws was ik toch toe aan een borrel. Zonder ijs.