Posts Tagged with “Nederlands”

23/03/2015

Nederlands

Als je het mij vraagt, begint het zo langzamerhand eng te worden hoe gefocust we zijn op onze Nederlandse nationaliteit en cultuur. Het gaat inmiddels zo ver, dat als ik bij het koelvak met alle toetjes in de Albert Heijn de etiketten controleer op verkeerde E-nummers, het gevoel me bekruipt dat ik een of ander nationalistisch pamflet aan het lezen ben. Neem nu de Luchtige Stroopwafelpudding van de Mona. De Hollandse stroopwafel is wereldberoemd vanwege de stroperige koekresten die nog dagenlang tussen je kiezen geplakt zitten. Volgens mij is er geen enkele wereldburger die vergeet dat dit mierzoete, plakkerige rotkoekje uit Nederland komt. Toch vermeldt Mona geheel ten overvloede dat de verpakking een ‘Oud-Hollandsche’ stroopwafelpudding bevat. Bij alle andere puddingen discrimineert Mona schaamteloos bij het vermelden van het land van herkomst. Zo staat nergens op de verpakking van de chipolatapudding, dat het gebaseerd is op een eeuwenoud Italiaans recept.

Over discrimineren gesproken, onze nationalistische trekken worden pas echt extreem als het aankomt op de sinterklaasviering. Want wij Nederlanders zijn trots op ons koloniale verleden, ondanks de slavernij. Dat is -als je het mij vraagt – de enige geldige reden om Zwarte Piet te koesteren.

Wat ik me al jaren afvraag is: waarom gaan er honderdduizenden Nederlanders vaker naar de bioscoop voor Nederlandse speelfilms? Het enige waarin Nederlandse films in uitblinken is, als je het mij vraagt, het onfunctionele naakt. Na het zien van Flodder, alleen te omschrijven als een komische pornofilm voor het hele gezin, heb ik jarenlang geen films van Nederlandse makelij durven kijken. Ik was bang om opnieuw geconfronteerd te worden met filmbeelden in slow-motion van een potje naakttennis.

En dan de onbegrijpelijke populariteit van de Nederlandstalige muziek. Ik hoor alsmaar dubbelzinnigheden in de songteksten van Nederlandse hits. ‘Vandaag is rood de kleur van jouw lippen,’ luidt de eerste zin van het refrein van Marco Borsato’s hitsingle “Rood”. Als je het mij vraagt, is dat een ode aan de vagina tijdens de menstruatie. En telkens wanneer ik die jongen van Abel gepassioneerd de zin ‘het zit nog veel te diep in mij’ hoor kwelen, zie ik meteen zijn ex-vriendin met groot uitgevallen voorbinddildo voor me. Helemaal verklaren kan ik het niet, maar dat soort ongewenste beelden heb ik nou nooit bij Engelstalige nummers.

Nee, als je het mij vraagt dan is elk gevoel van trots over de Nederlandse cultuur volkomen misplaatst. Maar mij wordt nooit wat gevraagd.