Echtgenoot

Uitgerekend vandaag was ik intens dankbaar dat ik een relatie heb met een man.

Mijn agenda voor vandaag leek ogenschijnlijk op een doodnormale werkdag en verraadde weinig bijzonders. ‘s Avonds ging ik uit eten met een oud-collega, verder niets. Ik had het gevoel dat er iets was op 4 februari, maar wat precies, daar kon ik niet opkomen. Aan het begin van de middag schoot het me eindelijk te binnen waarom het een speciale dag was, en ik keek razendsnel in de agenda van mijn vriend. Uit zijn afspraken voor vanavond bleek dat hij onze trouwdag ook vergeten was.

Overigens was het een hele vooruitgang dat ik zelf aan onze trouwdag dacht. ‘Waarmee?’ vroeg ik vorig jaar nietsvermoedend aan mijn schoonmoeder toen ze belde om ons te feliciteren. Als ik getrouwd was geweest met zo’n doorsnee, stipte en attente vrouw, dan was het drama nu niet te overzien geweest. Gelukkig zit mijn lieve, a-romantische vriend niet te wachten op een grote bos rozen. Die geven alleen maar meer troep met al die uitvallende bloembladeren. Er is verder geen enkele reden om je zorgen te maken over ons huwelijk. Ik geef nou eenmaal vaker de verkeerde indruk, vooral door een ongelukkige woordkeuze.

‘Jullie waren toch getrouwd?’ vroeg iemand me laatst verschrikt toen ik constant over ‘mijn vriend’ sprak. Ik kon haar geruststellen, want mijn vriend en ik zijn nog altijd gelukkig getrouwd. Ik noem hem zelden ‘mijn echtgenoot’ of ‘mijn man’. In mijn beleving spreken alleen vrouwen uit een villawijk in Wassenaar op hautaine toon over ‘mijn echtgenoot’. Bij gebrek aan een villa of oud geld, vind ik het gebruik van ‘mijn echtgenoot’ dus ongepast. En alleen in geval van nood, bijvoorbeeld als ik dringend de pincode van zijn creditcard nodig heb, kondig ik mijzelf bij officiële instanties aan met ‘u spreekt met de man van….’.

Omdat je in een goed huwelijk alles bespreekt, heb ik deze nijpende kwestie ook aan mijn eega voorgelegd. ‘Ik ben toch ook je vriend, dat wordt niet teniet gedaan door een huwelijk,’ zei hij daarover. De enige hint die ik aan anderen over onze huwelijkse staat geef, is dat ik het regelmatig liefkozend over ‘mijn hubby’ heb, een verbastering van het Engelse ‘husband’. Dat koosnaampje vindt mijn vriend vreselijk. Ach, zodra hij het zat is om ‘mijn hubby’ te zijn, kan hij altijd een scheiding aanvragen. Heeft hij meteen een goede reden om onze trouwdag te vergeten.

Hipster

Tijdens onze huwelijksreis naar New York keek ik meer naar andere mannen dan naar mijn kersverse echtgenoot. Want in de hele stad tiert de hipster welig. Toevallig is dat precies het type man waartoe ik mij aangetrokken voel. Mijn man heb ik er ook op uitgezocht. Met zijn baard, pilotenbril en cowboylaarzen voldoet hij op veel punten aan de checklist voor de hardcore hipster.

Voor iedereen die afgelopen jaren onder een steen heeft gelegen en niet weet wat een hipster is: de hipster is een soort geëvolueerde viking die ten prooi is gevallen aan metroseksualiteit. Mannen met woeste baarden en een met zorg uitgezochte outfit. Zoals houthakkershemden gecombineerd met witte gympen en een vintage aandoend brilmontuur. Opzichtige tatoeages zijn ook populair onder de hipsters. Ze hebben vaak een creatief en/of ambachtelijk beroep. En ze zijn zo stoer dat ze zonder schaamte een soja chai latte bestellen bij de Starbucks.

In New York stikt het van de hippe koffietentjes waar ze soja chai latte verkopen, dat ik overigens niet te pruimen vind, maar de hipsters die soja chai latte bestellen, die pruim ik dus wel. Tijdens onze huwelijksreis heb ik dus regelmatig een koffiepauze gepland om me te verlekkeren aan de combinatie van bijzondere koffie en mooie mannen. En mijn echtgenoot – die al jaren geen koffie meer drinkt – moest verplicht mee. Want tijdens een huwelijksreis doe je nou eenmaal dingen samen.

Gelukkig is mooie mannen kijken een gezamenlijke liefhebberij. Dat vind ik dus echt een beperking van heteroseksualiteit. Vrouwen worden geacht er lesbische fantasieën op na te houden. Maar de heteroseksuele man? Die blijft stoïcijns beweren niet te herkennen of een mannelijke soortgenoot aantrekkelijk is. Nog altijd bang om voor een homo te worden versleten. Nog los van de onderlinge jaloezie die opspeelt als je schaamteloos deelt welke voorbijgangers je aantrekkelijk vindt.

Dat punt van schaamte zijn mijn man en ik al jarenlang voorbij. Wij hebben de gewoonte om elkaar te wijzen op aantrekkelijke exemplaren. Onze smaken verschillen, dat wel. Terwijl ik warm loop voor mannelijke types, valt mijn echtgenoot op tengere, haast androgyne, mannen. A la Leonardo DiCaprio in zijn jongere jaren, toen hij nog een ‘babyface’ had, zoals de Amerikanen dat zo treffend uitdrukken.

Onderling wezen we elkaar op aantrekkelijke mannen. Zonder jaloezie. Dat is weer het voordeel van homoseksueel zijn. Circa 90% van de mannelijke populatie valt op vrouwen en vormt dus geen enkele bedreiging voor onze relatie. Al deze mannen fungeren als een soort voorspel conform het adagium ‘buiten de deur honger krijgen maar thuis eten’.

Doordat ik zoveel van mijn man heb weggekeken, kwam hij geen aandacht tekort.

Weigerambtenaar

In tegenstelling tot andere verloofde stelletjes krijgen mijn vriend en ik nooit gezellige vragen over het huwelijksaanzoek of de locatie van de huwelijksceremonie. Wij krijgen enkel vragen over het fenomeen ‘weigerambtenaren’. Dat vind ik onromantisch, en eerlijk gezegd brengt het me ook niet in de stemming voor onze aankomende trouwdag. Al zet ik liever uitgebreid mijn mening over de weigerambtenaar uiteen dan weer aan een ongeïnspireerde lolbroek te vertellen wie van ons tweeën de jurk draagt.

Ik ben oprecht blij dat weigerambtenaren bestaan. Elk aankomend echtpaar gun ik een perfecte trouwdag. En een ongeïnteresseerde ambtenaar die gedwongen een plichtmatig praatje opleest, dat lijkt mij een forse smet op een huwelijksdag. Daarbij is een huwelijksdag al stressvol genoeg zonder zorgen over of de bijzonder ambtenaar van de burgerlijke stand zich misschien bezwaard voelt om het huwelijk te voltrekken en er middenin de ceremonie ineens de brui aan zal geven.

Sterker nog, ik pleit er dat elke ambtenaar ieder huwelijk mag weigeren te voltrekken. Als een ambtenaar na het kennismakingsgesprek de bruid een zelfingenomen kutwijf vindt, is dat wat mij betreft reden genoeg. Ergens tussen alle tenenkrommende clichés over eeuwigdurende liefde waarmee zo’n ambtenaar de toespraak opvult, klinkt gegarandeerd ook zijn weerzin door. Dat is storend voor het bruidspaar, maar ook voor alle gasten die worden opgescheept met een knagend gevoel van plaatsvervangende schaamte. Geloof me, alle betrokken partijen worden er gelukkiger van als zo’n ambtenaar vooraf mag weigeren dat huwelijk te voltrekken. En misschien zendt sbs6 dan ook minder vaak programma’s als ‘Helse Bruiloften’ uit.

Dit soort rampzalige scenario’s hadden mijn vriend en ik in ons achterhoofd bij het kiezen van een geschikte ambtenaar. Ik had me voorbereid hoe we weigerambtenaren gingen herkennen: aan conservatieve kapsels met ‘n stijve scheiding in het midden. Problematisch was dat geen van de ambtenaren op de site zo’n scheiding in z’n haar had. Ook zag ik nergens dreadlocks, neuspiercings of zichtbare tatoeages op de foto’s. Dat leken mij de uiterlijke kenmerken van ruimdenkendheid. Op de bonnefooi hebben we maar een vrouwelijke ambtenaar uitgezocht, die er aardig uit zag. In de hoop dat zij ons wilde trouwen.

Sinds het kennismakingsgesprek zijn weten we met dat zij met volle overtuiging ons huwelijk wil voltrekken. En zij er alle moeite voor doet om van onze trouwdag iets speciaals te maken. De enigen die tijdens de ceremonie nog kunnen weigeren, dat zijn mijn vriend of ik.

Huwelijksaanzoek

Een huwelijksaanzoek doen is een uitstekende manier om je relatie op de klippen te laten lopen. Dit weet ik uit eigen ervaring. Tot een maand geleden hadden mijn vriend en ik enkele hooguit kleine meningsverschillen die we zonder stemverheffing oplosten. Maar sinds mijn vriend me vorige maand ten huwelijk vroeg, maken we meer ruzie met elkaar dan ooit tevoren. Dit komt doordat we nu ineens een bruiloft moeten organiseren.

De eerste voorbereidingen verliepen nog in goede harmonie. We waren het meteen eens over de dagindeling. Ook de locatie voor de huwelijksceremonie hadden we snel gekozen: Het Paradijs in Enschede. Dat is een prachtige binnentuin waarin een vegetarisch restaurant gevestigd is.

We maakten een afspraak bij Het Paradijs om het arrangement te bespreken. Een van de eerste vragen van de gastvrouw was op welke datum we wilden trouwen. Daarover hadden we nog helemaal niet nagedacht. We zijn niet zo absurd sentimenteel gehecht aan data. Het is voor ons bijvoorbeeld volkomen onduidelijk op welke dag onze relatie is begonnen, zelfs over welke maand twijfelen we enigszins. Dus planden we ons huwelijk op een willekeurige zaterdag in februari waarop zowel een ambtenaar als Het Paradijs beschikbaar was.

Iets problematischer werd het sinds we bezig gingen met de gastenlijst. In onze trouwlocatie pasten maximaal 100 mensen. Wanneer je wat afzeggingen incalculeerde, dan konden we rond de 115 personen uitnodigen. Dat leek mij ruim voldoende vooral omdat we alleen wat familie en onze beste vrienden wilde uitnodigen.

Na een eerste inventarisatie kwamen we tot mijn grote verbazing uit op een lijst van bijna 175 genodigden. In eerste instantie ging het schrappen van personen in goede harmonie. We nodigden toch maar geen neven en nichten uit (50 gasten minder). Echter het schrappen van de laatste personen werd een keiharde onderhandeling. We zijn er onderling uitgekomen, maar ik weet zeker dat onze buren onze discussies vrij letterlijk hebben verstaan. Gelukkig worden zij niet uitgenodigd.

Daarna hebben we nog lang geruzied over een geschikte trouwkaart. Het compromis is een door ons zelf in elkaar gedraaide kaart met een handgemaakt font, gemaakt met van die ouderwetse plastic sjablonen. Ik kan bijna niet geloven dat we allebei werkelijk tevreden zijn met het eindresultaat.

In een, zeer laat, moment van inzicht begreep ik dat verstandige mensen hiervoor een weddingplanner inhuren. Dan kun je als aanstaand echtpaar tenminste gezamenlijk boos zijn op de weddingplanner. Daarmee voorkom je onnodige stress in je relatie. Trouwen is al spannend genoeg.

Over de schrijver:
Paul (1978), werknemer, echtgenoot en vegetariër, schrijver van stukjes op het internet sinds 2003.

Archief

  1. Smaak
  2. Fastfood
  3. Seksdagboek
  4. Zomergast
  5. Kernwaarden
  6. Mezelf
  7. Draagtas
  8. Grens
  9. Anders
  10. Migrantenkind
  11. Hemelvaartsdag
  12. Soundtrack
  13. Avontuurlijk
  14. Boekenweekgeschenk
  15. Veertig
  16. Vluchten
  17. Dankbaar
  18. Boegbeeld
  19. Theepot
  20. Rolmodel
  21. Singles Day
  22. Dinky
  23. Phil
  24. Schnitzelgate
  25. Freakshow
  26. Lustobject
  27. Mansplaining
  28. Kleinburgerlijk
  29. Praatpaal
  30. Thijmen
  31. PrEP
  32. Nepnieuws
  33. Homojaren
  34. Gaymer
  35. Queer
  36. Sportsokken
  37. Messias
  38. M/V
  39. 365
  40. Jesse
  41. Magnum
  42. Mineur
  43. Xenofobie
  44. Kinderloos
  45. Familieportret
  46. Hygge
  47. Dood
  48. Jaloezie
  49. Verdraagzaamheid
  50. Formule
  51. Rustplaats
  52. AbFab
  53. L’HETERO
  54. Iris
  55. YouTuber
  56. Playboy
  57. Cliffhanger
  58. Angst
  59. Poepen
  60. Windei
  61. Betovering
  62. Boycot
  63. Torso
  64. Feestdag
  65. Worst
  66. Schuldgevoel
  67. GTA 5
  68. Kratfiets
  69. Lidmaatschap
  70. Grijs
  71. Poppedeintje
  72. Drugspand
  73. Reisgids
  74. Souvenir
  75. Joggingbroek
  76. Stoned
  77. Nederlaag
  78. Dadbod
  79. Adonis
  80. Zwart-Wit
  81. Moederdag
  82. Filmhuis
  83. Enya
  84. Bodyscan
  85. Uurtje
  86. IJsblokjes
  87. Nederlands
  88. Fomo
  89. Achterbuurt
  90. Echtgenoot
  91. Help
  92. Infaam
  93. Joint
  94. Vuurwerkplicht
  95. Domino-effect
  96. Kast
  97. Eiland
  98. Openhartig
  99. Vinkjes
  100. Spam
  101. Vinyl
  102. Flow
  103. Trend
  104. Uitspraak
  105. Glamping
  106. Boekverfilming
  107. Advertorial
  108. Komkommernieuws
  109. Cocoonen
  110. Soap
  111. Hypocriet
  112. Asfaltvibe
  113. Tendentieus
  114. Zurigheid
  115. Meezinger
  116. Spitsvondig
  117. Paranoia
  118. Nachtegaaltje
  119. Kleurloos
  120. Selfie
  121. Zesendertig
  122. Caps lock
  123. Mol
  124. Lidl
  125. Piet
  126. Rouwkaart
  127. Sandaal
  128. Stijlbreuk
  129. E-reader
  130. Viral
  131. Vegetariër
  132. Douglas
  133. Minimalisme
  134. App
  135. Chocoladekruidnoot
  136. Natuurmonument
  137. Kledingvoorschrift
  138. Modenicht
  139. Tongen
  140. Imago
  141. Ontvrienden
  142. Hipster
  143. Weigerambtenaar
  144. Enigma
  145. Huwelijksaanzoek

  146. Schoonmaakster
  147. Verlangen
  148. Luguber
  149. Poezen
  150. Autoreply
  151. Jim
  152. Resort
  153. Kringverjaardag
  154. Hit
  155. Triangel
  156. Gothic
  157. Opstandig
  158. Vlucht
  159. Überbitch
  160. Amoebe
  161. Watjes
  162. Kapsel
  163. Metroseksualiteit
  164. Cabrio
  165. Oor
  166. Herdenking
  167. Klunen
  168. 2012
  169. Futiliteiten
  170. Talkshow
  171. Varkens
  172. Plausibel
  173. Kredietcrisis
  174. Vergrijzing
  175. Gelul
  176. Schaamhaardracht
  177. Reusachtig
  178. Arie
  179. Voornemen
  180. Opzegging
  181. Midlifecrisis
  182. Doelgroep
  183. Medeplichtig
  184. Bedbeslommeringen
  185. Plattelandsmentaliteit
  186. Alfamannetjes
  187. Koninginnedag
  188. Teenslipper
  189. Eau de toilette
  190. Boekenlijst
  191. SMS

© Paul Sinnema