Posts Tagged with “Hipster”

28/09/2014

Trend

Een van mijn favoriete bezigheden tijdens de vakantie is het spotten van een trend, die ik mee naar huis kan nemen om in Nederland te introduceren. Dat is weer eens iets anders dan als toerist thuiskomen met het zoveelste souvenirtje, dat steevast naar zolder verdwijnt. Bovendien kan ik door het introduceren van zo’n trend koketteren met hoe vernieuwend ik ben.

Na urenlang observeren op diverse dun- en dichtbevolkte plaatsen zoals Stockholm en By, durf ik te stellen dat de Zweden niet heel erg vooruitstrevend zijn. Dat leid ik af uit het feit dat de Zweden nog steeds tussen de middag warm eten. Een gebruik dat in Nederland al decennia geleden in onbruik is geraakt. Het stelde me teleur. Juist van de inwoners van het land dat de wereld verovert met ketens als IKEA, H&M en pakkende popdeuntjes van Zweedse makelij, had ik hoge verwachtingen. De Zweedse bevolking is helaas dus nogal doorsnee.

Net zoals Nederland, tiert ook in Zweden de hipsterlook welig. Al moet ik eerlijk bekennen dat de Zweedse hipstermannen er beter mee wegkomen, met de oversized bril, de man bun en een zorgvuldig gestylede onverzorgde baard. De Zweedse hipsterman ziet er niet uit als de Nederlandse sulletjes die wanhopig proberen cool te zijn. De Zweedse hipster is woest aantrekkelijk. Na lang denken heb ik daarvoor een plausibele, geschiedkundige theorie bedacht. De Zweedse man stamt rechtstreeks af van de Vikingen. Hij is gewend aan lang haar & een baard. Voor hem is het volkomen natuurlijk, in plaats van de zoveelste look om in de mode te blijven.

De enige opvallende bezigheid die ik in Zweden heb ontdekt, is dat zij graag in het openbaar telefoneren. Natuurlijk doen we dat in Nederland ook. Alleen nemen wij beschaamd de telefoon op in een overvolle treincoupé of een winkel, bang dat het een noodgeval is. En kappen een gesprek razendsnel af door te beloven om terug te bellen. In Zweden zijn ze die schaamte ver voorbij. Zij voeren overal lange telefoongesprekken. In de supermarkt, bij de tramhalte, zelfs in een chic restaurant. Ongeacht de omgeving, die gesprekken werden luidkeels gevoerd. Er werd in het openbaar echt uitgebreid telefonisch geruzied (dat was op te maken uit de toon van het gesprek zonder het Zweeds te verstaan).

Het lijkt me heel bevrijdend om overal ongebreideld telefoongesprekken te voeren. Toch twijfel ik nog of ik met deze trend in Nederland voorop wil lopen.

12/02/2012

Hipster

Tijdens onze huwelijksreis naar New York keek ik meer naar andere mannen dan naar mijn kersverse echtgenoot. Want in de hele stad tiert de hipster welig. Toevallig is dat precies het type man waartoe ik mij aangetrokken voel. Mijn man heb ik er ook op uitgezocht. Met zijn baard, pilotenbril en cowboylaarzen voldoet hij op veel punten aan de checklist voor de hardcore hipster.

Voor iedereen die afgelopen jaren onder een steen heeft gelegen en niet weet wat een hipster is: de hipster is een soort geëvolueerde viking die ten prooi is gevallen aan metroseksualiteit. Mannen met woeste baarden en een met zorg uitgezochte outfit. Zoals houthakkershemden gecombineerd met witte gympen en een vintage aandoend brilmontuur. Opzichtige tatoeages zijn ook populair onder de hipsters. Ze hebben vaak een creatief en/of ambachtelijk beroep. En ze zijn zo stoer dat ze zonder schaamte een soja chai latte bestellen bij de Starbucks.

In New York stikt het van de hippe koffietentjes waar ze soja chai latte verkopen, dat ik overigens niet te pruimen vind, maar de hipsters die soja chai latte bestellen, die pruim ik dus wel. Tijdens onze huwelijksreis heb ik dus regelmatig een koffiepauze gepland om me te verlekkeren aan de combinatie van bijzondere koffie en mooie mannen. En mijn echtgenoot – die al jaren geen koffie meer drinkt – moest verplicht mee. Want tijdens een huwelijksreis doe je nou eenmaal dingen samen.

Gelukkig is mooie mannen kijken een gezamenlijke liefhebberij. Dat vind ik dus echt een beperking van heteroseksualiteit. Vrouwen worden geacht er lesbische fantasieën op na te houden. Maar de heteroseksuele man? Die blijft stoïcijns beweren niet te herkennen of een mannelijke soortgenoot aantrekkelijk is. Nog altijd bang om voor een homo te worden versleten. Nog los van de onderlinge jaloezie die opspeelt als je schaamteloos deelt welke voorbijgangers je aantrekkelijk vindt.

Dat punt van schaamte zijn mijn man en ik al jarenlang voorbij. Wij hebben de gewoonte om elkaar te wijzen op aantrekkelijke exemplaren. Onze smaken verschillen, dat wel. Terwijl ik warm loop voor mannelijke types, valt mijn echtgenoot op tengere, haast androgyne, mannen. A la Leonardo DiCaprio in zijn jongere jaren, toen hij nog een ‘babyface’ had, zoals de Amerikanen dat zo treffend uitdrukken.

Onderling wezen we elkaar op aantrekkelijke mannen. Zonder jaloezie. Dat is weer het voordeel van homoseksueel zijn. Circa 90% van de mannelijke populatie valt op vrouwen en vormt dus geen enkele bedreiging voor onze relatie. Al deze mannen fungeren als een soort voorspel conform het adagium ‘buiten de deur honger krijgen maar thuis eten’.

Doordat ik zoveel van mijn man heb weggekeken, kwam hij geen aandacht tekort.