Posts Tagged with “GroenLinks”

11/02/2017

Messias

Toen ik voor het eerst op de deurbel van een wildvreemde drukte, was ik nerveus. Ik weet hoe geïrriteerd ik reageer als er een geloofsovertuiger of collectant voor de deur staat. Vooral collectanten hebben een wonderlijk gevoel van timing. Telkens weten zij me te storen middenin een spannende aflevering van The Blacklist, of iets dergelijks. Ongeacht de timing, heb ik er sowieso een hekel aan als me ongevraagd een levensovertuiging of goed doel wordt opgedrongen. De God waarin de Jehova’s geloven, geeft geen flikker om mensen met mijn seksuele geaardheid. Het aanbieden van een Wachttoren maakt mij daarom des duivels. Hoewel ik graag onderzoek naar levensbedreigende ziektes sponsor, poeier ik goede doelen waarvan de directeur grootverdiener is genadeloos af.

Met dit schrikbeeld in mijn achterhoofd ging ik afgelopen zaterdagochtend flyers bezorgen voor GroenLinks. Natuurlijk zijn politieke standpunten iets anders dan het woord van God. De politiek richt zich toch meer op de korte termijn dan op de eeuwigheid. Toch zijn de beloften van politici ongeveer even discutabel als die van Jezus. Ik hoopte maar dat er veel mensen deze zaterdagochtend hun boodschappen aan het doen waren. Kon ik mooi in gedachten oefenen op het gesprek. ‘Weet u al op welke partij u gaat stemmen op 15 maart?’ luidde de openingsvraag van het script.

Als ik dan het geluk had om een zwevende kiezer te treffen dan was het de bedoeling dat ik doorvroeg over welke thema’s hij belangrijk vond. Vooraf was ik doodsbenauwd dat ik dan niets wist over zo’n specifiek thema. Ter voorbereiding had ik daarom het partijprogramma uit mijn hoofd geleerd. Droge kost, maar als iemand naar het standpunt over de circulaire economie vroeg dan dreunde ik op dat GroenLinks normen voor grondstoffenhergebruik en biobased bouwen wil vastleggen. En voor het geval dat een schaars geklede bewoner de voordeur opende, had ik punt 12 uit het hoofdstuk ‘moderne solidariteit’ paraat, over het bevorderen van veiligheid en autonomie van sekswerkers.

Tot mijn opluchting leverde het aanbellen vooral leuke gesprekken op. De politici hoeven zich geen zorgen te maken de gepolariseerde samenleving, volgens mij. Ik sprak gemoedelijk over de houdbaarheid van de hypotheekrenteaftrek met een potentiële VVD-stemmer. Een PVV-aanhangster heb ik aangeraden om ook bij slecht weer te gaan stemmen. Ook de mensen die in Jesse Klaver totaal geen messias zagen, reageerden uiterst vriendelijk ondanks dat ik ongevraagd had aangebeld. Daar kan ik een voorbeeld aan nemen.

14/04/2012

Imago

Qua politieke voorkeur zit ik momenteel in een transformatiefase. Van goeiig idealistisch links naar praktisch rechts. Waarschijnlijk komt dat doordat ik een woest decadent leven leid. Ik heb een baan met bovenmodaal inkomen. Een half-vrijstaand woonhuis met hypotheek. Met garage.

Als je dit zo opgesomd ziet dan klinkt het allemaal erg luxe voor iemand die op links stemt.  Het linkse gedachtengoed associeer ik meer met een eenvoudig leven als aardappelboer, levend op een grote boerderij annex communistische wooncommune. En minder met mijn stadse leven in een vinexwijk. Met buren die ik alleen spreek op de jaarlijkse buurtbarbecue.

Ondertussen betrap ik mijzelf regelmatig op ‘rechtse’ gedachten. Ik ben bijvoorbeeld niet principieel tegen meer asfalt. Al was het alleen al omdat ik intens chagrijnig word van in de file staan. Dat soort egoïstische stemmingswisselingen zijn, denk ik, ook heel rechts. Een linkse kiezer, zo stel ik me voor, zet zo’n file om in een rustmoment waarin je lekker kunt mediteren. Om vervolgens helemaal zen op het werk te verschijnen.

Natuurlijk hoef je niet links te zijn om te snappen dat al die stationair draaiende auto’s slecht voor het milieu zijn. Maar ik zet de motor echt niet uit. Ik wil weer snel kunnen optrekken zodra het begint te rijden. Dat is rechtsig van mij. Ik worstel ook met grote macro-economische vraagstukken op mijn eigen kleine microniveau. De hypotheekrenteaftrek bijvoorbeeld.  Vanwege mijn huidige aflossingsvrije tophypotheek ben ik daar blij mee. Daardoor houd ik geld tenminste geld over om naar een (hevig gesubsidieerde) theatervoorstelling te gaan. Daar ben ik weer vrij linksig in.

Dan heb je nog de leiderschapskwestie. Jolande Sap is lijsttrekker van GroenLinks, de enige middenpartij die ik acceptabel vindt. Dat vind ik lichtelijk problematisch. Ze komt namelijk uit Venlo. Toch de hometown van Geert Wilders. Verder praat ze met een zachte g. Zo’n accent kan ik niet serieus nemen. Dat is niet zo mooi van mij, dat weet ik. Maar de aversie tegen het Limburgse accent gaat zo diep dat ik ooit om die reden een vriendje heb gedumpt. Bovendien heeft Jolande door het stekkerdoosincident in de Tweede Kamer het imago van een zelfredzame huismoeder. Een staatsvrouw, daar is ze in mijn ogen te gewoontjes voor.

Daarom hoop ik maar dat de gedoogcoalitie er uit komt met elkaar, daar in het Catshuis. Ik ben nog niet toe aan verkiezingen. Over mijn keuze in het stemhokje moet ik nog wat nachtjes slapen.