23/02/2016

Playboy

Ik voelde me beschaamd om in de boekwinkel een ‘vies boekje’ te kopen, en dus durfde ik voor de laatste Playboy niet naar mijn vaste boekwinkel te gaan. Ik reed daarvoor speciaal naar de andere kant van Enschede. Maar ook bij een wildvreemde boekhandelaar bleef het ongemakkelijk om de Playboy – met een rondborstige vrouw op de cover – op de toonbank neer te leggen. Toch moest ik het blad hebben, vanwege het interview met Geert Wilders, waar ik nieuwsgierig naar was.

Het is een bekend cliché dat iedereen het blad koopt voor de goede interviews. Eerlijk gezegd kocht ik het vooral voor de begeleidende foto’s. Al jaren vraag ik me af wat de kleur van Geert’s okselhaar is. En of hij andere lichaamsbeharing blondeert. Tot mijn teleurstelling, of opluchting, daar ben ik onzeker over, was er geen uitklapbare fotospread van een ontklede Wilders, met een nietje door zijn navel. Zelfs op zijn hoofdhaar was er geen uitgroei te bekennen. Geert had voor de foto’s overduidelijk zijn haren geverfd.

Tot zover dus Wilders als playboy.

Terug naar Geert Wilders, de politicus. Hij staat statig op de foto’s in een blauw pak met de onvermijdelijke rode stropdas. Onder politici is de rode stropdas in de mode omdat volgens onderzoek het optimisme uitstraalt. Wat ik me dan afvraag is of zo’n rode stropdas nog steeds een positief effect heeft op het aantal stemmers, nu het stemvee massaal dit trucje kent. Enfin, ik las het begeleidende interview. Meteen begreep ik waarom Geert zo weinig wordt geïnterviewd. Hij drukte zich uit in Wilderiaanse woorden als ‘testosteronbommen’, ‘nepparlement’, ‘islamisering’, ‘asielzoekers’, ‘gulden’ en ‘rambam’. Oftewel, de strekking van zijn verhaal kan iedereen invullen. De tekst was zo gortdroog als een PVV-pamflet.

Uit arren moede bladerde ik de rest van de Playboy door. Er stond schokkend weinig bloot in. Slechts 21 van de 128 pagina’s waren gevuld met naakt. En die foto’s waren dusdanig smaakvol dat het gewoon saai werd. Volgens mij heb je als blootblad in het tijdperk van de gratis internetporno dan een imagoprobleem. Voor pagina’s vol gadgets, reportages en allerhande sport- en dieettips koopt de moderne man gewoon de Esquire. En die veelgeroemde interviews zijn dus ook niet meer wat het ooit geweest is. Geen wonder dat de Playboy nauwelijks nog abonnees overhoudt.

Mijn aankoop kon ik zomaar uitleggen als een goede daad: ik had een noodlijdend blad gesponsord. Niets om me voor te schamen.