31/12/2016

Mineur

Tussen alle zogenaamde feestdagen door ben ik al dagenlang in mineur.

Ik wil dat woord al jarenlang, liefst heel terloops, eens in een zin gebruiken. Dus vroeg ik me geregeld af of ik in mineur ben. Wanneer ben je dan precies in mineur? Ik vond het lastig te bepalen. Ik leerde het woord kennen van de negenjarige Oskar, hoofdpersoon in het boek Extreem Luid en Ongelooflijk Dichtbij. Oskar is in het boek in mineur omdat zijn vader is overleden bij de aanslag op het World Trade Center op 11 september 2001. Als ik dan bij regenachtig weer thuis zat te somberen, en ik me afvroeg of ik misschien in mineur was, dan voelde het alsof ik het woord te lichtvaardig gebruikte. Mijn vader leefde immers nog.

Maar nu ik weet het zeker: de afgelopen dagen ben ik echt in mineur. Ik ben al in mineur sinds ik op Tweede Kerstdag hoorde dat George Michael dood is. Na de dood van Prince in april van dit jaar, is dat het tweede jeugdidool van me dat overlijdt. In de jaren negentig raakte ik volkomen bezeten van muziek en luisterde ik obsessief naar allerlei artiesten. Waar sommige artiesten die ik als tiener aanbad, ik noem een 2 Unlimited, een soort muzikale kalverliefdes bleken waar ik overheen ben gegroeid, bleef ik andere artiesten trouw volgen.

Ergens waren die jeugdidolen ook een soort vaders voor mij. Van de seksueel getinte teksten van Prince heb ik meer geleerd dan van de seksuele voorlichting die ik van mijn vader kreeg. Soms leek mijn leven even synchroon te lopen met dat van mijn idolen. Ik kwam net openlijk uit voor mijn homoseksualiteit, toen George Michael betrapt werd met een man op een openbaar toilet. Gelukkig heb ik aan de seksuele escapades van George Michael verder geen voorbeeld genomen. Zijn album Listen Without Prejudice is, samen met nog enkele andere platen, de soundtrack van mijn leven. George’s liedjes heb ik heel veel in de auto gedraaid. Ik luisterde naar Careless Whisper bij liefdesverdriet. Freedom draaide ik op feestjes. En eerlijk gezegd heb ik Last Christmas te vaak gehoord.

Nu voelt het alsof ik een goede vriend te jong ben verloren. Al weet ik dat de leeftijd waarop iemand sterft relatief is. Leonard Cohen overleed op zijn tweeëntachtigste en hij vond zijn leven zelfs voltooid. Zijn fans waren er niets minder verdrietig om.

Idolen sterven altijd een te vroege dood.